Öpüşmek…
Bence öpüşmek kadar güzel kaç şey var bilmiyorum. Ama bizim halkımız sokakta öpüşenlere laf yetiştiriyor. Peki ya konu sırası yolsuzluğa, hırsızlığa, çocuk istismarına, cinsel istismara, mafya babacıklarının işlerine gelince neden sessiz kalıyor?
Tabii, hayatında öpüşmemiş birine öpüşmenin güzelliğini anlatamazsınız. Farazi konuşuyorum: Eşini 50 yıldır bir kere öpmemiş, 10 çocuğu olan adam, sokakta öpüşenleri görünce kafayı yiyor.
Ahlaksızlar…
Terbiyesizler…
Görgüsüzler…
Bu kelimeler artık savaş naraları gibi dilden dile, beyinden beyine yayılıyor. Sanki öpüşmek dünyanın en büyük günahıymış gibi…
Ama işin aslı ne? Asıl onlar istiyor öpüşmeyi. Nefret ettikleri şeyin peşindeler. Çünkü neye nefret edersen, aslında ona dönüşürsün.
Sokakta bir öpücükten rahatsız olanlar, içlerinde kaybolmuş tutkularını bastırıyor. Sessiz kaldıkları yolsuzluk ve istismarın yanında, öpüşme onların en büyük korkusu.
Bir yanıt yazın