Araplar…
Benim için dünyanın en yozlaştırıcı kültürüne sahip olanlar. Kanlarıyla, soylarıyla bir derdim yok. Ama kültürleriyle var. Çünkü girdikleri her yeri çürütüyor, karanlığa gömüyorlar.
Ve ben… Türk olduğum için gurur duyuyorum.
Ama aynı zamanda içim bulanıyor: Arap özentisi Türklerden, yani Yeşil Türklerden.
Yeşil Türkler… Ne Türklüğün gururunu taşırlar, ne de kendi kimliklerini koruyabilirler. Türkçeyi küçümser, Arapçayı överler. Çalışmaz, savaşmaz, sadece entrika çevirirler. Kendilerini birilerine yamamadan var olamazlar. Kimisi Araplara özenir, kimisi Avrupalılara. Özgünlükleri yoktur.
Ben kimseye “Türkçü olun” demiyorum. Ama bir zahmet Arapçı olmayın! Özgün olun! Kendi ayaklarınız üzerinde durun. Çünkü özentilikle bir millet ayakta kalamaz.
Eğer biz bu taklitçilik hastalığını bırakmazsak, hiçbir alanda yükselemeyiz. Yüksek Türk medeniyetine ancak özgünlükle, kendi aklımız ve emeğimizle ulaşabiliriz. Ama farkındayım, bu toplumda farkındalık en az bulunan şey.
Karanlığın içine doğmuş modern köle kardeşlerim…
Gün yüzünü görebilecek misiniz?
Hayır, göremeyeceksiniz. Çünkü siz kendi zincirlerinize aşıksınız.
Yeşil Türkler… Ne tam Türk, ne tam Arap; sadece yozluğun kopyası.
İlk yorum yapan siz olun